Sinds 1997 werkt Jannie Kruize (geboren in 1961) met veel enthousiasme in Mozambique. Na eerst een periode te hebben gewerkt in Inhaminga, begon ze in 2001 in Marromeu een nieuw weeshuis op het beveiligde fabrieksterrein van de grote suikerfabriek aldaar. Daar heeft ze bijna veertien jaar met zegen mogen werken. Vele tientallen kinderen woonden gedurende die jaren voor een kortere of langere periode in één van de huizen van het Ruama-project.

Ruama is een Portugees woord dat is afgeleid van het Hebreeuwse woord ‘Ruchama.’ Dat Hebreeuwse woord betekent letterlijk 'God ontfermt zich'. En dat is ook waar het Ruama-project voor wil staan. De medewerkers willen in wat zij doen iets laten zien van de ontferming van God, Die hulp geeft aan hen die helemaal op zijn hulp zijn aangewezen.

Ook werd er een uitgebreid melkprogramma (dat Miriam werd genoemd) opgezet, waarbij kinderen uit de wijde omgeving babymelk ontvingen en er meteen een vorm van consultatie plaatsvond. Vele honderden kinderen konden door dit melkprogramma thuis blijven wonen binnen de kring van de familie, en ontvingen toch een stuk ondersteuning.

In 2014 werd duidelijk dat er – helaas – een eind zou gaan komen aan het Ruama-project in Marromeu, en moest het besluit genomen worden om het baby-huis te sluiten. Ook het melkproject moest worden stopgezet.

Het is te begrijpen dat dit besluit de nodige impact heeft gehad op Jannie en de kinderen om haar heen. Heel wat kinderen moesten – vervroegd – terug naar hun familie. Jannie heeft met het team werkers van het Ruama-project geprobeerd dit gebeuren zo goed mogelijk te laten verlopen.

Gelukkig was er intussen, vanaf 2012, een dependance van het baby-huis in Marromeu opgezet aan de andere kant van de Zambezi-rivier, in Luabo. Daarvandaan was de vraag naar Jannie en haar team toegekomen of het niet mogelijk zou zijn ook daar een huis voor kinderen op te zetten. Die mogelijkheid bleek er te zijn, en zodoende was in Luabo al een start gemaakt met een nieuw huis, toen Jannie en haar team de deuren in Marromeu moesten sluiten. Dat was op een bepaalde manier een uitkomst, want nu konden verschillende kinderen die – vanwege het ontbreken van familie – niet terug konden, mee verhuizen naar Luabo.

Daar, in Luabo, werkt Jannie nu verder met de opbouw van het baby-huis. En is ze druk bezig om een goed team van werkers te vormen dat – straks – in staat zal zijn zelfstandig het werk voort te zetten. Dat is nodig, omdat Jannie met haar eigen gezin (ze heeft drie kinderen niet alleen maar in haar huis, maar vooral ook in haar hart gesloten) op termijn naar Nederland hoopt terug te keren. Ze zal zich weer in Nederland vestigen om daar weer een bestaan – met haar gezin – op te bouwen.

Als het zover is, zal het Ruama-project nog steeds verder gaan, waarbij Jannie zelf deel zal gaan uitmaken van het Nederlandse Thuisfront van het Ruama-project. Ze zal zich ervoor blijven inzetten.

En we hopen als Thuisfront uiteraard dat u ook mee blijft doen. Om de kinderen in Luabo, zoveel als in ons vermogen ligt, te blijven helpen.